In 1961 richtte Frater Francino van Hoof, van de Tilburgse Fraters, een schooldrumband op, die de naam Wilbertamboers kreeg.
Dit werd gedaan in het kader van georganiseerd jeugd- en jongerenwerk. De eerste trommels werden toen beschikbaar gesteld door de school en de uniformen werden door enthousiaste ouders zelf gemaakt. Er was ook een instructeur nodig en door wijlen Ko Vermeer werd Jan Kuijten van de Koninklijke Harmonie Deurne aanbevolen. Hij is tot op de dag van vandaag nog betrokken bij alle activiteiten van het korps.

foto-1

Begonnen als tamboerkorps werden weldra blaasinstrumenten aangeschaft en na een periode als Tamboer en Trompetterkorps groeide de Wilberttamboers uiteindelijk uit tot een echte drumfanfare.

foto-2_web

Omdat echter het Korps “de Wilberttamboers” alleen bedoeld was als jongeren korps, besloten een aantal korpsverlaters in 1976 een drumfanfare op te richten voor ouderen. Deze werd “D’n Ouwe Hap” genoemd. De jong volwassenen van “de Wilberttamboers” Konden doorstromen naar “D’n Ouwe Hap”.

foto-3_web

Later werd “D’n Ouwe Hap” omgedoopt in “Drumfanfare Deurne”.
In haar glorietijd behoorde Drumfanfare Deurne tot de topkorpsen van Nederland. Het korps kende veel successen en behaalde vele prijzen waaronder een gouden medaille op het Wereld Muziek Concours.

foto-4_web

Tot 2000 zijn beide korpsen onder die naam blijven bestaan, waarna ze zijn gefuseerd tot Drumfanfare Peelland, het huidige korps.

foto-5_web

Drumfanfare Peelland is een ‘marching en show band’ geheel in Engelse stijl. De uniformen zijn afgeleid van de beroemde ‘Guards of England’. De uniformen geven het korps een bijzondere uitstraling met veel waardering van het publiek.
Ook muzikaal ligt de nadruk op Engelse nummers en daarmee maakt het korps haar statige stijl compleet.

foto-6_web

In het jubileumjaar 2011 hebben een aantal oudleden tijdelijk de muzikale draad weer opgepakt en zijn teruggegaan in de tijd als het Nostalgisch Tamboer en Trompetterkorps Deurne.
Stijl en muziek van dit Korps grepen terug naar de begintijd van de Wilbertamboers.